Doe een boekje open over reuma
20171018 102027

Reumaspook

Een verhaal door Rob Wilmink

Lees het verhaal Lees de reacties en reageer

Waarom pijn..

Heeft Reuma mijn kijk op het leven bepaald?
Jazekers met pieken en dalen..
De dalen bestaan uit de momenten van betrekkelijke rust (weinig of geen pijn).
En de pieken gaan helaas gepaard (u raad het al) met veel pijn,stijfheid en ongemak.
Helaas naarmate ik ouder werd ging ik ook steeds krommer lopen,een voordeel was (hoe vreemd dit ook klinkt) dat de mensen in mijn omgeving nu ook duidelijk konden zien dat ik niet voor niets in een uitkering zit en volledig ben afgekeurd!!

Carnaval 2014 004 Klik op het blok om het te verslepen

Omgaan met pijn..

Waar loop ik tegenaan als het om pijn gaat??
Nou ik probeer letterlijk en figuurlijk nergens tegen aan te lopen!!
Dat houd in, heel voorzichtig dus want mocht ik vallen heeft het verleden bewezen sta ik meestal zeer moeizaam met kneuzingen en breuken weer op..
Ik heb een vorm van Reuma die men "Bechterev" noemt waardoor ik als een soort gebochelde van de Notre Dam ga lopen.
Zo'n 10 jaar geleden paste ik niet in de MRI doordat door mijn bochel mijn hoofd te ver naar voren stond en ik niet naar binnen kon "glijden".
Op mijn opmerking om maar een zak cement op mijn voorhoofd te leggen werd niet gereageerd.

Leren leven met pijn.

Johan Cruif zei de wijze woorden, ieder nadeel heb z'n voordeel.
Het is soms (dat geef ik toe) ff zoeken maar uiteindelijk zijn ze er echt wel hoe klein dan ook.
Ik hoef b.v niet meer voor dag en dauw m'n nest uit om te gaan werken.
Krijg regelmatig mooie tekeningen en kusjes van mijn beide kleinzonen op m'n zere schouder.
Heb een hele lieve echtgenoot en familie die prima omgaan met mij en Reuma (inclusief mijn grillen en nukken).

Robbie

Mijn naam is Rob, ondanks mijn zeer forse uiterlijk was het de gewoonte in het Enschede van de jaren 50 om achter alle namen afkortingen te plaatsen (of zou het alleen in onze familie zo zijn geweest?)..
Hoe dan ook eerst was ik Robbie, later ben ik in Hengelo komen te wonen en daar werd het Rob, past ook veel beter bij m,n uiterlijk (dikke 120 kilo!).
Jarenlang als heftruckchauffeur gewerkt, kon niet meer en toen enkele jaren aangepast werk verrricht tot dit helaas ook niet meer ging en ik afgekeurd werd en thuis kwam te zitten.
Eerste half jaar "flink tegen de muren gelopen zoals dat zo mooi heet" daarna mijn rust gevonden tevens met meerdere hobby"s zoals schilderen,mondharmonika spelen,dichten,en verhaaltjes schrijven..
De leeftijd is 60 jaar en ik woon onder 1 dak met mijn hele lieve vrouw Beppie.

Deel dit verhaal

Sprak dit verhaal je aan? Help dit verhaal te verspreiden via social media

Geïnspireerd?

Schrijf ook een boek & deel jouw ervaring!

Book share

Reacties op dit verhaal