Doe een boekje open over reuma
2047fe12 0b0c 4662 af4d 31bab53330d1

Vallen en opstaan

Een verhaal door Maaike Hoogeweegen

Lees het verhaal Lees de reacties en reageer

Wat ik heb

Ik was ongeveer elf jaar toen het begon. Eerst mijn enkel, maar later kwamen er andere gewrichten bij. Eindelijk weet ik nu waar de pijn vandaan komt. Maar eerst het verhaal:

Ik had steeds last van mijn gewrichten (en pezen). Ze werden dik, warm en rood en deden veel pijn. Maar iedere keer als ik naar de reumatoloog moest, was het weer weg. Daardoor konden ze geen diagnose stellen. Dat was heel erg frustrerend, want ik zag wat er gebeurde.

Na lang wachten en veel geduld weten ze waar het vandaan komt. Ik heb gewrichtsontstekingen ( en ontstekingen van de pees aanhechting) die een paar dagen tot een week duren en daarna weer opnieuw beginnen in andere gewrichten. Daardoor heb ik chronische pijn gekregen. Doordat ik nu weet wat het is, heb ik de chronische pijn geaccepteerd. Daardoor gaat het veel beter. Ik heb alleen pijn bij ontstekingen en als ik te ver ga in iets wat ik doe.

Niet het einde van de wereld

Ik schrijf dit, omdat ik wil laten zien dat dit niet het einde van de wereld is. Het is niet leuk als ik niet mee kan doen met de rest, maar het is niet zo dat ik niets kan. In principe kan ik bijna alles, maar niet elke dag en met mate. Ik wilde bijvoorbeeld naar de dansacademie, maar dat gaat niet meer lukken. Ik vond dat lastig, maar zet mij erover heen en ga zo veel mogelijk dansen als ik kan.

Ik zie dit alles ook niet als iets negatiefs. Het is een onderdeel van mij en heeft mij gemaakt tot wie ik ben. Als jij positief blijft, wordt alles ook veel leuker! Mensen zien dat ook. Als jij positief blijft en er niet een groot drama van maakt, ziet je omgeving dat ook en komen mensen weer makkelijker naar je toe.
Tuurlijk ben ik soms ook verdrietig en heb ik veel pijn, maar daar moet je niet in blijven hangen. Ik zie het als een soort vallen en opstaan: een ontsteking is vervelend, maar je moet doorgaan.
Ik vind het ook belangrijk om er open over te zijn en het duidelijk uit te leggen. Maar wel luchtig en niet dramatisch. Dat is ook niet nodig. Zo begrijpen mensen alles ook veel beter.

Mijn tip is dan ook: blijf positief! Zo wordt alles veel leuker en haal alles eruit wat erin zit.

Wat ik geleerd heb

Nu gaat het goed. Ik ben hierdoor lang niet naar school geweest, maar nu bouw ik alles weer op met hulp van een speciaal soort fysio. Ook slik ik twee keer per dag medicijnen die pijn verminderen en de ontstekingen afremmen.

Ik heb veel geleerd de afgelopen tijd.
Ik heb geleerd met de dag te leven. Ik weet niet of en waar ik morgen een ontsteking heb en hoe de dag eruit ziet. Ik probeer te genieten van elke dag en vooral van de sociale contacten.
Ook heb ik geleerd dingen los te laten. Ik kan niet over alles de controle houden. Ik weet nog steeds niet waar de ontstekingen vandaan komen en het zal ook nog wel even duren voordat dat uitgezocht is. Daar moet ik mij voorlopig bij proberen neer te leggen. Maar het is wel vervelend.
Nu weet ik ook dat opbouwen heel erg belangrijk is. Je kan niet van weken niets doen, ineens alles weer gaan doen. Dat heeft tijd nodig en vooral heel erg veel geduld.

Over mijzelf

Ik ben Maaike, zestien jaar. Ik heb een lieve familie, vrienden en een fijne omgeving die alles begrijpt.
Ik ben blij zoals het nu gaat. Ik ben weer de oude, vrolijke en drukke Maaike, maar dan met een verandering en dat is oké.

Deel dit verhaal

Sprak dit verhaal je aan? Help dit verhaal te verspreiden via social media

Geïnspireerd?

Schrijf ook een boek & deel jouw ervaring!

Book share

Reacties op dit verhaal