Doe een boekje open over reuma
97e7dc39 3315 49f7 bef3 bb3e1415330a

Chronisch optimistisch

Een verhaal door Kimberley Roest

Lees het verhaal Lees de reacties en reageer

Summertime sadness

Ziekte veranderd je kijk op het ouder worden. Het klinkt zo cliché maar niets is minder waar. Het laat je langer stil staan op de bijzondere momenten, omdat je weet dat een ziektebeeld zo grillig kan verlopen. Daar waar je op vrijdagavond al je energie geeft voor een verjaardag, smeek je om energieshot op zondagmiddag wanneer je geen stap uit bed kan zetten.

Mijn eerste jaar als reumapatient is niets meer geweest dan een gevecht. In de bloei van je leven met een grote sociale kring en de daar bijbehorende feestjes wil je meevaren met de rest. Rust nemen kwam niet voor in mijn woordenboek en medicatie was voor mij uit den boze. Ik liet niet alleen mezelf, maar ook mijn omgeving, geloven dat het in een mum van tijd weer over zou zijn.

Zorgeloos ging ik dan ook op vakantie naar een warm land en had gedacht dat alles daar over zou zijn. Want, de warmte laat de pijn immers verdwijnen. Toch? Niets was minder waar: mijn dagen vulde zich met pijn en neerslachtigheid. Het besef stond voor de deur, maar liep binnen op het moment dat ik mijn reumatoloog moest raadplegen voor hulp vanuit het zonnige Spanje.

Het deed de deur voor mij dicht slaan. Het moment dat ik arriveerde op Nederlandse bodem wist ik dat de achtbaan zou gaan vertrekken en ik voorlopig niet uit zou stappen.

De dagen werden midden in de zomer grijzer en grijzer. Ik kon geen plezier hebben tijdens de leukste momenten en verkoos mijn bed vaak boven uitjes. Elke dag begon ik de zoektocht opnieuw naar een manier om ermee om te gaan.

Decide your vibe

Je kunt niet alles alleen aan, al deed ik dat zo'n beetje heel mijn leven lang. Verrassend genoeg voor mijn ouders koos ik, geheel vrijwillig, voor therapie. Te praten over wat ik voelde zonder mij bezwaard te voelen over mijn 'leed'. Hoe typerend, dat ik ooit zou zeggen dat het zoveel makkelijker is als je af en toe om hulp kan vragen, of gewoon je verhaal even kwijt kan. Vaak hoorde ik mensen het al zeggen: "heb je haar weer met haar vermoeidheid" of "zegt ze nu al weer af?". Maar als ik één ding heb geleerd is dat hoe meer je communiceert, hoe minder ruimte er is om je bezwaard te voelen.

Naast dat ik hierdoor mijn communicatie heb verbeterd met mijn familie en vrienden, vind ik ook steun in verschillende soorten sportieve activiteiten. Zo is er vanuit het Flevoziekenhuis een hardloopgroep opgericht onder begeleiding van fysiotherapeuten en waan ik mezelf een keer per week in een warm bad tijdens hydrotherapie. Hierdoor sterkt mijn lichaam meer en meer aan met de week.

Wanneer ik de stabiliteit weer in mijn lichaam heb gevonden wil ik niets liever dan weer fanatiek gaan (kracht) trainen en weer als van ouds mee varen in de stroom van feestjes.

Eerst zal ik samen met het Flevoziekenhuis opzoek gaan naar het juiste middel om mijn dagelijkse pijn te onderdrukken, en ik weet dat dat moment snel zal naderen. Hoewel ik op dat station nog niet ben aangekomen, schijnt inmiddels de zon weer voor mij, midden in de winter. Met een grote dank aan mijn lieve vriend.

Mindset is everything

Reuma en ik vechten soms wat af maar ach, er zijn echt vele ergere dingen in de wereld. Zodra je de gedachten hebt gevonden dat het slechts een deel van jou is, moet je dit ook vast houden. Naast dit kleine deel ben ik nog altijd de vrolijke, enthousiaste, veel pratende vriendin, dochter, zusje, nichtje en tante.

Door een positieve mindset staat mijn roze bril samen met mijn neus de goede richting op. Naar een positieve toekomst waarin ik zelfstandig kan leven en kan genieten van drukte maar ook van rust. Een zonnige toekomst waarin ik mezelf kan ontwikkelen en carriere kan maken. Waarin ik mezelf rijk mag rekenen met captured moments van verre reizen. Een veel belovende toekomst met ooit een prachtig gezin en grote familie verjaardagen vol gezelligheid.

Het is een chronische ziekte, laten we dan ook chronisch optimistisch zijn!

Zonnetje in huis

Mijn naam is Kimberley Roest. Na 24 jonge lentes heb ik een studie als Fashion Stylist en Journalist afgerond.

Mijn tijdsbesteding naast werken is festivals bezoeken met mijn vrienden, verre reizen maken en schrijven over wat mij elke minuut bezig houdt: mode.

Deel dit verhaal

Sprak dit verhaal je aan? Help dit verhaal te verspreiden via social media

Geïnspireerd?

Schrijf ook een boek & deel jouw ervaring!

Book share

Reacties op dit verhaal