Doe een boekje open over reuma
2010 1

Positief

Een verhaal door Jojanne Lommerse

Lees het verhaal Lees de reacties en reageer

2010 3 Klik op het blok om het te verslepen

HET BEGIN

Het is alweer heel lang geleden, zo'n dertig jaar, denk ik. Ik had allerlei klachten in 'mijn bewegingsapparaat' zonder duidelijk aanwijsbare reden of verklaring. Huisarts, fysiotherapeut, pijnstillers, dit alles zonder enig resultaat. Uiteindelijk stuurde de huisarts mij naar een reumatoloog en die stelde de diagnose: FIBROMYALGIE. In die dagen had dat een negatieve klank. Een ziekte dus, die je niet wilde hebben. Inmiddels ben ik 62 en een stuk wijzer. Fibromyalgie wordt anders bekeken en meer serieus genomen. Nog niet door iedereen, helaas, maar gelukkig wel door veel mensen en medici.

HOE HET VERDER GING

Na de diagnose ging het lange tijd goed. Mijn klachten bleven stabiel, werden niet erger. Maar een paar jaar geleden kreeg ik opeens veel meer pijn. Het begon na een feestje, waarbij ik meedeed aan een spel en twee uur achter elkaar gestaan had. Daarna kon ik amper lopen, wist niet hoe ik thuis moest komen. Vroeg naar bed en lekker slapen, bedacht ik als remedie, maar ik lag de hele nacht wakker van de pijn. Ook de dagen en weken daarna verdween de pijn niet, dus uiteindelijk ging ik naar de huisarts. Deze dacht onmiddellijk aan fibromyalgie en stuurde me naar een revalidatiearts. In het ziekenhuis volgde ik een revalidatietraject, waar ik veel van leerde. Maar de pijn bleef. Ook pijn in mijn rug, schouders, heupen kwam daar nog bij. Niet constant en niet alles tegelijk, maar afwisselend. De laatste tijd zijn het vooral mijn handen, vingers en polsen, die opspelen. Schrijven wordt steeds moeilijker, maar gelukkig is tegenwoordig ook digitaal veel mogelijk.
Inmiddels heb ik wel geleerd om ermee om te gaan. Goed op mijn grenzen letten (maar dat lukt niet altijd) is het devies. Niet te veel doen, maar wel bewegen. Korte fietstochtjes en korte wandelingen blijken gelukkig haalbaar, hoewel het de ene keer beter gaat dan de andere. Maar ik ben tevreden. Een ander probleem is de vermoeidheid doordat ik weinig energie heb. Activiteiten in de avonduren heb ik rigoureus afgeschaft. 's Avonds ga ik echt nergens heen en ontvang ook geen bezoek. Ook thuis onderneem ik niet veel, daar heb ik geen energie voor. Zelfs lezen lukt dan niet meer. Ik hang voor de buis en heb daarbij al heel wat sjaaltjes voor kinderen in Roemeni├ź gebreid.
Eind 2015 werd ik geopereerd aan mijn schouder: een afgescheurde pees werd gehecht. Ik ben nog steeds aan het revalideren. Het duurt langer dan gemiddeld en ook dat is een gevolg van de fibromyalgie. Het is niet anders. Afgelopen zomer kreeg ik een darminfectie en sindsdien heb ik PDS. Vervelend, maar ik moet het ermee doen en dat doe ik dan ook!

VANDAAG

Ik geniet van het leven, ben graag buiten, heb leuke hobby's, goed contact met mijn broer en lieve vriendinnen. Ik studeer theologie en godsdienstwetenschappen. Daarnaast schrijf ik veel. De pijn en vermoeidheid zijn er altijd, maar daar heb ik het niet zo vaak over. Er zijn andere gespreksonderwerpen. De mensen die me goed kennen weten het wel en vragen er ook naar.
Als ik om me heen kijk, hoor en zie ik zoveel narigheid, zoveel mensen die er erger aan toe zijn dan ik. Dat relativeert. Tel je zegeningen, zeg ik dan tegen mezelf.
Ik probeer zo positief mogelijk in het leven te staan.
Natuurlijk vraag ik me wel eens af wat de toekomst zal brengen, maar dan probeer ik weer terug te gaan naar het NU.

2e kerstdag 2012 001 Klik op het blok om het te verslepen

Wie ben ik?

Mijn naam is Jojanne, ik ben 62 jaar. Ik heb part-time gewerkt als bedrijfsjournalist, maar raakte mijn baan kwijt. Sinds kort ben ik met vervroegd pensioen. Schrijven is een hobby. Binnenkort hoop ik mijn eerste boek uit te geven en ook een boek over fibromyalgie staat op stapel.
Ik ben graag aan het strand, bij alle weersomstandigheden; daar krijg ik geen genoeg van. Gelukkig woon ik op twintig minuten fietsafstand van de kust. Een korte strandwandeling behoort ook tot de mogelijkheden. Daar geniet ik van en zo lang als mogelijk zal ik dat blijven doen. Ik sta positief in het leven.

Deel dit verhaal

Sprak dit verhaal je aan? Help dit verhaal te verspreiden via social media

Geïnspireerd?

Schrijf ook een boek & deel jouw ervaring!

Book share

Reacties op dit verhaal