Doe een boekje open over reuma
Rsz 1er is hoop

Er is hoop!

Een verhaal door Danny Preil

Lees het verhaal Lees de reacties en reageer

Danny Klik op het blok om het te verslepen

Pijn

Op 29 november 2014 werd ik wakker met een lichte druk in mijn voeten en ik dacht in eerste instantie dat ik teveel had gesport. De druk werd door de dag heen erger en de dag erna begon ik erg moe te worden, alsof ik een griepje kreeg. Op 1 december verslechterde de situatie aanzienlijk daar mijn rechtervoet zo opgezwollen was dat ik niet meer kon lopen. Zelfs een laken op mijn tenen deed ontzettend zeer en ik kon wel schreeuwen van de pijn. De arts vertelde mij in eerste instantie dat hij aan jicht dacht en ik kreeg ontstekingsremmers voorgeschreven. Na een week kon ik nog steeds niet lopen en begon de ontsteking zich uit te breiden naar andere lichaamsdelen: linkervoet, enkels, knie, schouder, onderrug en een vinger. Ik kreeg een verwijzing naar de reumatologe in het ziekenhuis en er werd meteen bloedgeprikt als vocht uit mijn knie gehaald. Mijn knie was inmiddels opgezwollen tot een meloen. Ontstekingswaarden en pijn rezen de pan uit, en de diagnose kwam al redelijk snel: reuma. Onmiddelijk werd ik op hoge doses prednison en naproxen gezet om het vuur te blussen. Maar na een maand of twee kwam er geen verbetering in mijn situatie en ik werd zelfs op sulfasalazine gezet om de reuma te gaan remmen.
Lichamelijk en emotioneel was ik een totaal wrak. De eerste drie weken kon ik niet lopen van de pijn en heb ik continu in bed gelegen. De stijfheid nam toe waardoor de meest simpele bewegingen pijnlijk werden. Mijn vriendin moest mij helpen met het aankleden en het bezoeken van het toilet. Daarvoor was ik een sportieve jonge man, maar nu duurde het een eeuwigheid om van de ene naar de andere kant van de slaapkamer te komen. Constante vermoeidheid, door de hoge ontstekingswaarde, deed mijn psyche niet goed en ik was al blij wanneer ik om 19.00 uur naar bed kon gaan. Slapen deed ik niet echt want de reuma maakte het onmogelijk om op ook maar één enkele manier comfortabel te liggen. Werken was onmogelijk en uiteindelijk verloor ik mijn baan. Mijn leven leek ten einde.

Hoop

Het moment was aangebroken dat ik wel iets moest gaan doen en de hoop dat het toch nog goed af zou lopen was niet geheel gedoofd. Anderhalf jaar voor het uitbreken van de ziekte heb ik in het buitenland vrijwilligerswerk gedaan en daar ik heb ik met eigen ogen gezien hoe mensen zichzelf genazen van ziekten waar de moderne westerse geneeskunde geen antwoorden op heeft.

Zo moest ik al datgene wat ik had geleerd gaan toepassen. Mijn situatie begon zich daardoor geleidelijk te verbeteren. Na lang speurwerk op het internet bleek ook nog dat de meeste medicijnen die tegen reuma worden gebruikt de reuma ook nog eens op lange termijn te verergeren. Na nog meer speurwerk bleek dat al veel mensen zichzelf genezen hebben van reuma en dit gaf mij meer moed om het pad waar ik aan begonnen was uit te wandelen. De reuma was nog steeds behoorlijk heftig wanneer ik begon met het verlagen van de medicijnen en het kostte mij zeer veel moeite en moed om dit te doen.

Wat heb ik ontdekt en wat heb ik gedaan?
Welke mensen, die in het publieke domein actief zijn en die je zelf kan navolgen, hebben mij geïnspireerd om mijn hele levenswijze te doen veranderen om een positieve uitkomst op mijn ziektebeeld te ontwikkelen?

- Dr. Max Gherson
- Dr. DC. John Bergman
- Dr. John Mcdougall
- Dr. Klaper
- Dr. Barbara Allen
- Lou Corona
- Clint Paddison

Vooral laatstgenoemde persoon heeft mij enorm geïnspireerd en mij geleerd hoe je er van af kunt komen door levenshouding, voeding, eliminatiedieet en veel beweging ondanks de reuma. Clint had zelf ook een enorm agressieve vorm van reuma en is er nu compleet van af. Ik ben hem zeer erkentelijk en ik dank het universum elke dag dat ik hem heb mogen leren kennen.

Hoe ziet het leven voor mij er nu uit?
Ik kan weer alles doen, de pijn is weg, ik ben helemaal medicijnvrij, ik heb maximale energie maar er rest nog af en toe een beetje stijfheid na inactiviteit. Mijn situatie verbetert zich nog steeds.

Resultaten danny 2015 Klik op het blok om het te verslepen
Hanna Klik op het blok om het te verslepen

Over Hanna

Bij mij is de RA begonnen in 2010 na een ernstige buikgriep. Ik kreeg ontstekingen over mijn hele lichaam, van mijn voeten tot mijn kaken. Uiteindelijk waren mijn voeten en polsen het ergst aangedaan. Mijn handen waren in de ochtend zo pijnlijk dat ik alleen met mijn elleboog de slaapkamerdeur kon open krijgen. Elke dag pijn, pijn, pijn. Tegelijkertijd was ik zo moe dat het leek of ik maanden achtereen zwaar de griep had. Ik moest mij letterlijk door de dag heen slepen en was blij als het avond was en ik mijn bed in kon. Ook dat was niet alles want meestal kwamen de ontstekingen dan in alle heftigheid opzetten en stond ik, na een slapeloze nacht, uiteindelijk vermoeider op dan ik erin ging.

Mijn bloed werd getest en de anti-ccp waarde bleek 281 E/l, terwijl deze onder de 10 E/l hoort te liggen. Ik wist dus genoeg. De reumatoloog schreef mij Methotrexaat (MTX) voor. Ik begon met 10 mg per week, welke al snel werd verhoogd naar 25 mg MTX (de maximale dosis) per week. Omdat mijn darmen de MTX waarschijnlijk niet goed opnamen ging ik over tot het spuiten van MTX. Daarnaast slikte ik 1 gram Naproxen (maximale dosis) per dag. Het leven werd weer een beetje leefbaar voor mij maar tegelijkertijd was ik mijn eigen lichaam aan het vergiftigen met deze zware medicijnen.

Als docent gezondheidskunde had ik altijd geprobeerd mijn leven zo gezond mogelijk te leven. Nu had ik echter geen andere keuze dan het slikken en spuiten van al deze medicijnen, welke hielpen, maar tegelijkertijd mijn lever en nieren om zeep hielpen.

Ik heb destijds het hele internet afgezocht naar een oplossing voor mijn probleem maar kon in die tijd niet echt iets overtuigends vinden. Ik had de moed eigenlijk al opgegeven. Mijn zoon gelukkig niet en die vond uiteindelijk de website van Clint Paddison, een Australiër. Clint had een ernstige vorm van RA en heeft nu dankzij de juiste voeding al drie jaar lang geen enkel medicijn meer nodig.

Hanna en Danny ontmoeten elkaar

Aanvankelijk was ik zeer sceptisch maar besloot toch zijn e-boek te kopen. Wat had ik te verliezen? Vanaf het moment dat ik zijn boek begon te lezen kon ik niet meer stoppen met lezen. Ik was en ben er zo van overtuigd dat dit de oplossing is voor mijn probleem.

Ik ben Clint's programma gaan volgen en ben nu ruim een jaar verder. Ik slik geen Naproxen meer en neem nog slechts 2,5 mg MTX per week in. Ik ben er van overtuigd dat ik binnen niet al te lange tijd ook de laatste tablet MTX niet meer hoef in te nemen.

Ik ben Clint zo ongelooflijk dankbaar dat hij de moeite heeft genomen om zijn verhaal openbaar te maken. Hij heeft inmiddels een reumaforum opgezet waar mensen van over de hele wereld bijeenkomen met RA. Op dit forum helpen wij elkaar, steunen elkaar, adviseren elkaar en motiveren elkaar in goede en in slechte tijden. Het is op dit forum waar ik Danny heb ontmoet.

Voor verdere vragen aan Hanna of Danny dan kunt u mailen: hannadanny2015@gmail.com

Deel dit verhaal

Sprak dit verhaal je aan? Help dit verhaal te verspreiden via social media

Geïnspireerd?

Schrijf ook een boek & deel jouw ervaring!

Book share

Reacties op dit verhaal