Doe een boekje open over reuma
Schermafbeelding 2015 10 11 om 11.26.13

Reuma en ambitie

Een verhaal door Coco Broeken

Lees het verhaal Lees de reacties en reageer

Ik was 23 jaar...

Ik was 23 jaar toen reuma werd geconstateerd, een paar maanden na mijn bevalling. Wat ik toen als eerste deed? Denken dat mijn leven zoals ik dat wilde leiden, afgelopen zou zijn. Want hoe kun je nog het leven leiden dat je wilt als je lichaam je beperkt?

Na de eerste schrik, medicatie en met gezond verstand ben ik op onderzoek uit gegaan. Ik heb een alternatieve route doorlopen die de ontstekingsactiviteit deed verminderen. Heb mijn levensritme aangepast en let vooral goed op mezelf. Dat laatste is soms nog wel eens lastig als je een bevlogen karakter hebt.

Toch heeft de komst van reuma mij meer bewust van lichaam en geest gemaakt, waardoor ik beter naar mijn lichaam heb leren luisteren. Weliswaar gedwongen, maar zeer noodzakelijk in het leven waarin vandaag de dag veel van ons gevraagd wordt.

Het hebben van een beperking kan dus voor andere dingen in je leven juist iets positiefs betekenen. Zolang ik mezelf daaraan vasthoudt, houd ik mezelf mentaal sterk. Ook als mijn lichaam dat even niet is.

Unnamed 1 Klik op het blok om het te verslepen

Eerlijk is eerlijk. Met ups en downs.

En dan. Dan heb ik reuma en ben ik fotograaf. Lukt dat eigenlijk wel? Eerlijk is eerlijk. Met ups en downs. Een camera is zwaar. Los daarvan is een simpel knopje indrukken soms al pijnlijk. Kun je nagaan als ik een hele dag fotografeer. Dan kom ik echt wel eens met tranen thuis. Toch denk ik dat mijn ambitie, en het verleggen van de focus al veel scheelt in mijn pijnbeleving. Doen waar je blij van wordt, helpt tenslotte iedereen. Of je nu wel of niet iets hebt.

Doordat ik als freelance fotograaf werk, kan ik het merendeel van mijn tijd zelf indelen. Zo kan ik rekening houden met mijn lichaam zonder anderen (en mezelf) teleur te stellen. Ik plan bijvoorbeeld nooit twee dagen achter elkaar een fotoshoot, omdat ik weet dat ik na het fotograferen last heb. Ook probeer ik zoveel mogelijk stressvolle situaties te vermijden door ruim de tijd voor dingen te nemen. Zo is het behapbaar.

Mensen met reuma zou ik dan ook zeker aanraden als freelancer te werken. Ook als dit betekent dat je vaak nieuwe opdrachtgevers de hand moet schudden en dat stiekem erg veel pijn doen doet aan je handen ;).

Ga continu op zoek

Kortom. Reuma en werken als freelancer: doen.

Probeer daaromheen in beweging te blijven én op tijd rust te houden. Ga continu op zoek naar de balans tussen wat je wilt en je lichaam kan. En ja, dit klinkt vast vermoeiend, het altijd maar bezig zijn met je lichaam om de pijn zo min mogelijk te laten zijn. Ik vergelijk omgaan met reuma dan ook met hogere wiskunde 'voor je lichaam zorgen', waar je de rest van je leven ook iets áán hebt, niet alleen last van hebt!

Ik ben Coco

Mijn naam is Coco Broeken. Ik ben freelance fotograaf, beeldredacteur, columnist, moeder van zoontje Sasha maar vooral gewoon Coco.

Deel dit verhaal

Sprak dit verhaal je aan? Help dit verhaal te verspreiden via social media

Geïnspireerd?

Schrijf ook een boek & deel jouw ervaring!

Book share

Reacties op dit verhaal